Mijn laatste dag. Zon en 18 graden. Terwijl het hier sinds 1 juni officieel winter is. Ik ben aan het strand in Manly, erg veel geduld voor uitgebreid bloggen heb ik dus niet.De rit naar Sydney toe was langer dan ik dacht, toch wel drie dagen vooral in de auto. Ik zorgde er wel voor dat ik voor de lunch een mooi strand vond en voor de overnachting ook. Dat is over het algemeen goed gelukt. Ik heb al mijn 10 dagelijkse zonnegroeten (yoga) steeds bij opgaande zon over de oceaan kunnen doen (2e en 3e foto). Een keer zelfs terwijl er dolfijnen langs zwommen. Heel veel beter dan dat wordt het niet.
En nu dan terug in Sydney. De stad is nog even adembenemend mooi en de inwoners nog steeds even onaangenaam. Heel erg op het uiterlijk en op geld. Toen ik zat te ontbijten in Balmoral (prachtig plekje aan de haven doorkijkend naar de oceaan, zie 1e foto) zei een vrouw aan een tafel naast me hoezeer ze me bewonderde dat ik alleen zat te ontbijten. Tot op dat moment had ik me niet alleen gevoeld.
Het voordeel van de stad kennen, is dat ik de plekjes weet om op te zoeken. Ik hoef de toeristenronde niet meer te doen, hoewel ik het nog steeds niet kan laten om het Opera House en de Harbour Bridge te kieken (4e foto). Maar ik heb me vooral vermaakt met het opzoeken van de suburbs waar ik gewoond heb: Italiaans gegeten in "Little Italy", Leichhardt, vanwege het grote aantal lesbische inwoners ook wel (rijmend) Dykeheart genoemd; ontbeten op Balmoral Beach in Mosman en geluncht op het strand van Bronte. Nu ga ik van Manly naar de Spit Bridge lopen, langs de prachtigste haven van de wereld.
Morgen op het vliegtuig. Daar zit ik dan de komende twee dagen daarna, maar daarna ben ik dan weer thuis. Daar ben ik nu wel klaar voor. Tot aan Sydney heb ik geen moeite gehad met het vinden van contact, maar de afgelopen paar dagen waren vooral de avonden wat eenzaam. Het zal fijn zijn iedereen weer te zien!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten