Pacific Coast en Sydney

Mijn laatste dag. Zon en 18 graden. Terwijl het hier sinds 1 juni officieel winter is. Ik ben aan het strand in Manly, erg veel geduld voor uitgebreid bloggen heb ik dus niet.

De rit naar Sydney toe was langer dan ik dacht, toch wel drie dagen vooral in de auto. Ik zorgde er wel voor dat ik voor de lunch een mooi strand vond en voor de overnachting ook. Dat is over het algemeen goed gelukt. Ik heb al mijn 10 dagelijkse zonnegroeten (yoga) steeds bij opgaande zon over de oceaan kunnen doen (2e en 3e foto). Een keer zelfs terwijl er dolfijnen langs zwommen. Heel veel beter dan dat wordt het niet.

En nu dan terug in Sydney. De stad is nog even adembenemend mooi en de inwoners nog steeds even onaangenaam. Heel erg op het uiterlijk en op geld. Toen ik zat te ontbijten in Balmoral (prachtig plekje aan de haven doorkijkend naar de oceaan, zie 1e foto) zei een vrouw aan een tafel naast me hoezeer ze me bewonderde dat ik alleen zat te ontbijten. Tot op dat moment had ik me niet alleen gevoeld.

Het voordeel van de stad kennen, is dat ik de plekjes weet om op te zoeken. Ik hoef de toeristenronde niet meer te doen, hoewel ik het nog steeds niet kan laten om het Opera House en de Harbour Bridge te kieken (4e foto). Maar ik heb me vooral vermaakt met het opzoeken van de suburbs waar ik gewoond heb: Italiaans gegeten in "Little Italy", Leichhardt, vanwege het grote aantal lesbische inwoners ook wel (rijmend) Dykeheart genoemd; ontbeten op Balmoral Beach in Mosman en geluncht op het strand van Bronte. Nu ga ik van Manly naar de Spit Bridge lopen, langs de prachtigste haven van de wereld.

Morgen op het vliegtuig. Daar zit ik dan de komende twee dagen daarna, maar daarna ben ik dan weer thuis. Daar ben ik nu wel klaar voor. Tot aan Sydney heb ik geen moeite gehad met het vinden van contact, maar de afgelopen paar dagen waren vooral de avonden wat eenzaam. Het zal fijn zijn iedereen weer te zien!

Een paar foto's

Foto's van boven beginnend (gaan terug in de tijd): de Bungle Bungles, Manning Gorge, Fitzroy River, paardrijden op Birdswood Downs Station, een aboriginal vrouw die een bullshark heeft gevangen op de pier van Derby en tot slot het begin van de Gibb River Road....

Gaia Retreat

Waarschuwing! Dit bericht is niet voor cynici. Ik ben daadwerkelijk geheeld. Ik heb mij overgegeven. Ik heb een spiritueel walhalla meegemaakt. Vanaf nu begin ik elke dag met yoga en ga ik mediterend leven. Ik ben geboren voor spa retreats. Ik heb zelfs een esoterische borstmassage ondergaan, sound healing en naturopaths. En iedereen zorgde even goed voor me. Onderweg naar het leren van het zorgen voor jezelf.

Daarnaast waren de andere gasten (er zijn maar 20 kamers, dus het is een intiem gebeuren) ook een warm bad. Er was een gemeenschappelijke tafel waar ik steeds dezelfde mensen tegenkwam. Met deze mensen heb ik de afgelopen dagen lief en leed gedeeld. Heel veel mooie verhalen gehoord van dappere mensen (ook wel wat van zeurpieten) en een warm gehoor voor je eigen verhalen, die opeens helemaal niet zo zeurderig lijken.

De plek was fabelachtig mooi. Vanuit de yoga room zag je de oceaan (Lennox Head, waar net die twister heeft huisgehouden), vanuit de fitness ruimte keek je uit over groene heuvels waar 's ochtends de mist in hing en 's avonds de zon prachtig onderging. En in alles was veel aandacht gaan zitten, dus elk hoekje was mooi beplant en werd bezocht door veel kleurrijke vogels.

Ik was maar voor 2 nachten ingeboekt, maar kon nog niet weg en heb er dus een nacht aan vastgeplakt. De laatste middag ben ik met een drietal andere gasten even ontsnapt naar Byron Bay (foto rechts). Vooral Mike, een van de weinige mannen, had een zware behoefte even te ontsnappen aan the organic food en de verhalen over de behandelingen die je kunt ondergaan. Daar zijn we naar de vuurtoren gelopen, onderweg onderhouden door allerlei in de oceaan dartelende dolfijnen, en hebben we afgesloten met een bezoek aan de pub. Ik voelde me erg zondig met mijn niet biologische wijntje en de nootjes.

Nu ben ik terug in Byron Bay, blijf hier een nachtje voor de was en het internet. Het Visitor Centre heeft me een heel betaalbaar en charmant guesthouse aanbevolen, waar het nog steeds heerlijk groen en ruimtelijk verblijven is. De fijne yogajuf heeft me een flink aantal suggesties gedaan voor plaatsen aan de kust waar het mooi is en waar ik onderweg naar Sydney een fijn nachtje kan doorbrengen. Morgenochtend uitkijkend over de oceaan ontbijten. Het weer is me de afgelopen tijd goed gezind geweest, dus hopen dat we het even zo houden nog.

Kununarra

Nou, het is volbracht. De Gibb River Road heb ik helemaal gezien. De afslagen, wegen in de nationale parken, die leidden naar diverse bezienswaardigheden en kampeergelegenheden, waren nog niet allemaal begaanbaar. Veel van de dingen die ik wilde zien heb ik wel, maar veel ook niet gezien. En we hebben ook de nodige regen gehad.
Toch kijk ik tevreden terug op de afgelopen 10 dagen, of is het meer? Veel langer en ik was ook nog blase geworden. Weer een indrukwekkende rotspartij, een klauterpartij over losliggende rotsen eindigend in zwemmen onder een waterval. Hoe gek het ook mag klinken, op een gegeven moment heb je er genoeg van gezien. Maar mooi, mooi, mooi. En heerlijke besteding van de dag. Flink hiken, lekker zwemmen en dan op tijd terugkomen om 's middags nog wat lekker te klungelen op kamp. Wat gesprekken met medereizigers te voeren. Heerlijk.

Noel heeft me verlaten. Zijn landcruiser had problemen met de 4WD en hij maakte zich er zorgen over. Hij wilde dus door naar Darwin om een reparatie te regelen. Ik heb 2 maanden Darwin gehad in 1999 en vond dat dus zonde van mijn vakantie. Dus trek ik de afgelopen paar dagen alleen verder. Gelukkig waren we op dat moment al op El Questro, wat nog maar zo'n 50 kilometer van het einde van de Gibb af is en waar alles voor me geregeld kon worden. Wel tegen een prijs, maar dat moest dan maar. Eigenlijk ben ik ook meer iemand voor alleen reizen. Als er iemand anders is, probeer ik vooral het die ander naar de zin te maken vaak zonder succes. Mezelf kan ik het prima naar de zin maken.

Straks vlieg ik door naar Darwin. Van daaruit vlieg ik morgen naar Brisbane. De dag daar weer na heb ik een reservering in het Gaia Retreat, een prachtige plek in het achterland van Byron Bay. Daar ga ik de dagen beginnen met yoga op de hoogste plek uitkijkend over natuur en oceaan. Gezond eten en "healing". Ja ja, Olivia Newton-John is niet voor niets mede-eigenaar. Waar ik van moet healen, weet ik niet, maar het klinkt goed.
Hopelijk verloopt dit wat meer volgens plan dan de Gibb tot nu toe. Het is misschien wel leuk dat de natuur de baas is, maar liever had ik toch alles wel kunnen zien. En toen ik dus vanochtend hoorde, dat de regio Byron Bay getroffen is door een tornado, had ik wel even zorgen. Maar goed, ik heb nog twee dagen...

Tot slot verdient nog vermelding dat ik nu net terug kom van wel een geslaagd bezoek aan een courthouse. Het was een magistrate's court. Een soort politierechter. Allemaal relatief kleine vergrijpen. Allemaal aboriginal verdachten, met een hele dikke jurist van aboriginal legal services om ze te verdedigen. Een politieman verzorgde de "prosecution". En veel ging via telehoren met afgelegen oorden. Interessant, maar nu ga ik het zonnetje weer in. Nog even lunchen en dan richting vliegveld.